ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΩΤΗΣ – ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Γεννήθηκε στο Βασιλικό Χαλκίδας το 1939 και έφυγε από τη ζωή τον Νοέμβριο του 2011, στην Αθήνα. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος Τριανταφύλλου και η Πολυξένη Μητροκώτσα. Τελείωσε το Δημοτικό σχολείο στο Βασιλικό και το νυχτερινό Γυμνάσιο στη Χαλκίδα. Από το 1960 έως το 1963 διετέλεσε ιδιαίτερος του πολιτικού γραφείου του βουλευτή της Εύβοιας και θείου του, Αντώνη Τριανταφύλλου.

basilio
Basilio Chalkidiotis Trantafyllou

Πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά μετά το πρώτο έτος φοίτησης μεταγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μόντενα και μετά την αποφοίτησή του, ειδικεύτηκε στη Γενική Αιματολογία. Επίσης σπούδασε Οδοντιατρική και Ψυχοθεραπεία.

Επί σειρά ετών διέμενε στην ιταλική πόλη όπου σπούδασε και διέπρεψε προσφέροντας τις υπηρεσίες του ως αιματολόγος ιατρός και ψυχοθεραπευτής. Εργάστηκε αποποιούμενος την αμοιβή του υπέρ φιλανθρωπικών σκοπών και συγκεκριμένα στον αγώνα κατά του καρκίνου, εκπληρώνοντας έτσι την επιθυμία της μητέρας του. Το προσωπικό του μήνυμα ήταν «Μαχόμενος για την Ειρήνη είναι Νίκη».

Επίσης, ήταν καθηγητής, με σύμβαση στην Ιατρική και Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μόντενα, ενώ αποτελούσε μέλος του επιστημονικού επιτελείου της πανεπιστημιακής κλινικής του νοσοκομείου της ίδιας πόλης.

Ο Βασίλης Χαλκιδιώτης δεν ήταν μόνο ένας διακεκριμένος επιστήμονας, αλλά και ένας σπουδαίος καλλιτέχνης. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους του 20ού αιώνα και θεμελιωτής της καλλιτεχνικής σχολής του «Χαλκιδισμού». Ήταν μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών Γραμμάτων και Τεχνών της Ρώμης (G.M.)

Παράλληλα ασχολήθηκε με την γλυπτική, την ποίηση, την σκηνογραφία και την σκηνοθεσία.

Ένα από τα πρώτα έργα του ήταν ο «Κίτρινος κόσμος του Βασίλη Χαλκιδιώτη», που απέσπασε εκπληκτικές κριτικές και αποτέλεσε την απαρχή της αξιοζήλευτης πορείας του στο χώρο της Τέχνης. Έτσι γνώρισε τους μεγάλους δασκάλους του, τον Πάμπλο Πικάσσο, το Σαλβαδόρ Νταλί, τον Τζόρτζιο Ντε Κίρικο.

Χρησιμοποιώντας πλέον το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Χαλκιδιώτης», αρχίζει να εκθέτει τα έργα του με τεράστια επιτυχία σε γκαλερί πρωτευουσών και μεγάλων πόλεων του κόσμου.

Μεταξύ των έργων του, φιλοτέχνησε και τα πορτρέτα διαφόρων προσωπικοτήτων όπως της Jackie Kennedy Onassis, της Grace του Μονακό, του πρίγκιπα Alberto του Μονακό, της αυτοκράτειρας Σοράγια, του Πάπα Giovanni Paolo II Woitila και πολλών άλλων.

Οι πίνακες του Βασίλη Χαλκιδιώτη δεν είναι απλώς ζωγραφιές, αλλά έργα Τέχνης, από τα οποία διοχετεύονται τα μηνύματα, οι ιδέες του και οι προβληματισμοί του. Στόχοι της δραστηριότητάς του αυτής ήταν η επικράτηση της παγκόσμιας Ειρήνης, όπως την διακηρύσσει ο Χριστιανισμός, η προβολή του Ελληνισμού και η δημιουργία ενός κόσμου χωρίς σύνορα, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν θα καταπατούνται. Πολλά από τα έργα του τα δώρισε στο Μουσείο Χαλκιδισμού της Ερέτριας. Δυστυχώς πάνω από 100 έργα του καταστράφηκαν κατά την μεταφορά τους από την Ιταλία, στην Ελλάδα όταν έπιασε φωτιά το πλοίο «Ραφαέλο» – γεγονός που συγκλόνισε τον ζωγράφο και όλο τον διεθνή καλλιτεχνικό κόσμο.

Με την έμπνευσή του και το ταλέντο του ο καλλιτέχνης δημιούργησε Σχολή Μοντέρνας Ζωγραφικής και καθιερώνει ένα νέο όρο, τον «Χαλκιδισμό», που αποτελούσε μία καινούργια τεχνοτροπία στη ζωγραφική, η οποία αναπτύσσεται σε τρία χαρακτηριστικά στοιχεία:

Το πρώτο στοιχείο είναι η τεχνοτροπία της τεχνικής των χρωμάτων. Ο δημιουργός εκτός από την κλασσική πινελιά και το γραμμικό σχέδιο χρησιμοποιεί το λάδι διαλυμένο σαν νερομπογιά με ελεύθερη χρήση των τεσσάρων βασικών χρωμάτων (μπλε, κόκκινο, κίτρινο, μαύρο). Με βάση αυτά τα χρώματα δημιουργεί όλες τις αποχρώσεις των πινάκων του.

Δεύτερο στοιχείο της τεχνοτροπίας αυτής, είναι ο δημιουργός του Χαλκιδισμού και κάθε Χαλκιδιστής να συμπεριλαμβάνει και να ενώνει όλες τις σχολές της μοντέρνας τέχνης από τις αρχές του 1900 μέχρι σήμερα, για να αναπτύξει την τεχνοτροπία και τα μηνύματα που άφησαν οι θεμελιωτές τους σε μία καινούργια έκφραση χρωμάτων και σχεδίων διαμέσου του Χαλκιδισμού.

Γι’ αυτό θα συναντήσουμε τον «πατέρα» του Χαλκιδισμού να επηρεάζεται από πολλούς δασκάλους, τους οποίους όμως δεν αντιγράφει, αλλά αναπτύσσει και εκφράζει με αυστηρό προσωπικό στυλ, όπως τις σχολές των: Πολόκ, Ντε Κίρικο, Σαλβαντόρ Νταλί, Πικάσσο, Φοντάνα κ.ά.

Θα τον συναντήσουμε σε κολάζ και στην ποπ ζωγραφική, μα πάντα αλάνθαστο και αυστηρά προσωπικό.

Σ’ αυτό το σημείο, οι ιστορικοί της Τέχνης χρησιμοποίησαν τη λέξη «Κολτς» που σημαίνει δημιουργία. Δηλαδή δημιουργεί σχολή βασιζόμενος πάντα στην ιεραρχία της Τέχνης, σεβόμενος σχολές και κινήματα, τα οποία προσπαθεί να τελειοποιήσει πιστεύοντας, ότι τίποτε δεν είναι το τέλειο και τα πάντα είναι μια αρχή, που θα πρέπει να συνεχισθεί η έρευνα για την καλυτέρευση και την ανάπτυξη αυτή που γεννιέται.

Εδώ ο Χαλκιδισμός αγκαλιάζει την παγκόσμια Τέχνη και γκρεμίζει σύνορα. Ενώνει κόσμο και συνεπώς τις διαμαρτυρίες του, για ένα αύριο καλύτερο και για την παγκόσμια Ειρήνη.

Το τρίτο στοιχείο είναι το φιλοσοφικό, το ανθρώπινο, το κοινωνικό από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους. Γι’ αυτό πολλοί τον παρομοίασαν με ένα σύγχρονο Σοφοκλή, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, ή ακόμη και τον Γκαίτε, καθώς διαμαρτύρεται για ότι το στραβό συμβαίνει, είτε από σκοπιμότητα, είτε από λάθος από αυτούς που κρατούν στα χέρια τους την τύχη της ανθρωπότητας και ταλαιπωρούν τον άνθρωπο. Υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, μάχεται εναντίον του πολέμου και για την καθιέρωση της παγκόσμιας Ειρήνης.

Ο αγώνας του, θεωρείται ότι συνταυτίζεται με την ελληνική αρχαιότητα και είναι επικεντρωμένος στον πολιτισμό της Χαλκίδας της μεγαλονήσου της Εύβοιας, που από την αρχαία Κύμη, που χάρισε στους Λατίνους το αλφάβητό της.

Κατά τον Χαλκιδισμό ο κάθε καλλιτέχνης πρέπει να εκφράζει τα προβλήματα και τα θέματα της εποχής που έζησε γι’ αυτούς που θα έρθουν μετά από αυτόν, για να ξέρουν ποιος ήταν ο αιώνας και πώς καταναλώθηκε την εποχή που έζησε ο ζωγράφος.

«Χαλκιδισμός» δεν εξυπηρετεί την… «διακόσμηση», αλλά είναι μέσον έκφρασης μηνυμάτων, που καταγράφει ο δημιουργός, όπως ένας συγγραφέας, ή ένας ποιητής. Επομένως, η ζωγραφική στον Χαλκιδισμού αναδεικνύεται ως επιστήμη, καθώς λειτουργεί ενεργά και επαναληπτικά με τα προβλήματα και την καλυτέρευση της ζωής του ανθρώπου.

«Προσοχή όμως!» θα πει ο Βασίλης Χαλκιδιώτης, «δεν πρέπει να ξεφύγουμε από την ποίηση των χρωμάτων, διότι με την ποίησή τους δεν μπορείς να δώσεις στον άνθρωπο να σκεφτεί, να προβληματιστεί και να πετύχει την καλυτέρευσή του πολύ καλύτερα από ό,τι με την απειλή ενός περιστρόφου στο χέρι!»

Για τον Βασίλη Χαλκιδιώτη, μίλησε και ο Σαλβαδόρ Νταλί, λέγοντας: «Ο πατέρας του Χαλκιδισμού βασίζει τη σχολή του στη φυσική, τη χημεία, τη βιολογία και τον αγώνα του για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και την αποστροφή του εναντίον του πολέμου».

Σύμφωνα με την Φ. Ταμπάκη-Ιωνά «ο Χαλκιδισμός συνιστά μια αποκαλυπτική μαρτυρία της προβληματικής τού σύγχρονου ανθρώπου». Επίσης θεωρεί ότι «είναι μία προσφορά όχι μόνο στη γενέτειρά του, αλλά και σε κάθε τόπο, πέρα από τα σύνορα, παντού όπου μπορούν να αγγίξουν τα ειρηνικά μηνύματά του» και επισημαίνει: «Η σχολή του γεννήθηκε προ δεκαετιών και ακολουθείται, με τεράστια επιτυχία σε διεθνές πεδίο, από πολλούς σημερινούς ζωγράφους».

Έργα του Βασίλη Χαλκιδιώτη βρίσκονται στις πιο ενδιαφέρουσες ιδιωτικές συλλογές και στολίζουν τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου.

Πέρα από την αδιαμφισβήτητη προσφορά του στην Τέχνη, ο Βασίλης Χαλκιδιώτης, αγωνίστηκε σκληρά για την επικράτηση της παγκόσμιας Ειρήνης, μιας Ειρήνης που θα απορρέει από την αδελφότητα και όχι από την υποταγή των ανθρώπων. Αυτή η πανανθρώπινη Ειρήνη ήταν η πηγή έμπνευσης για τον Βασίλη Χαλκιδιώτη και δίκαια του αποδόθηκε ο τίτλος «Ζωγράφος των Εθνών, της Ειρήνης και της Αγάπης».

Στόχος του είναι ακόμα η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αφιέρωσε μεγάλο μέρος της καθημερινής του ζωής, στον αγώνα για τη αποφυγή καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων, που ψάχνουν απεγνωσμένα μακριά από την πατρίδα τους την ελευθερία και τις ανθρώπινες αξίες.

Επί σειρά ετών υπήρξε πρόεδρος της διεθνούς κοινότητας των μεταναστών των πρώην ανατολικών χωρών και όλων των Ορθοδόξων του κόσμου, που διέμεναν στην Μόντενα της Ιταλίας. Είχε εκλεγεί 17 φορές πρόεδρος με ποσοστό 99%!

Επειδή πίστευε ότι η πίστη στην Ορθοδοξία αλλάζει το ήθος και την νοοτροπία ενός ανθρώπου και τον οδηγεί στον αγώνα της τελειότητας, βάπτισε χιλιάδες άθεους και αλλόθρησκους, Χριστιανούς Ορθοδόξους. Συγκεκριμένα, ο αριθμός τους έφτασε τα 3.612 άτομα!

 

Αγωνίστηκε ακόμα για την προβολή του Ελληνισμού και την ικανοποίηση των δικαίων αιτημάτων της πατρίδας του και της Κύπρου, προβαίνοντας σε δυναμικές ενέργειες, όπως:

– Καταγγελία στην επιτροπή Νόμπελ, προκειμένου να αφαιρεθεί το βραβείο Ειρήνης από τον Χένρυ Κίσιγκερ – τον κύριο υπεύθυνο της κυπριακής τραγωδίας.

– Μήνυση κατά της αμερικανικής κυβέρνησης για την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο.

– Καταγγελία κατά της τουρκικής κυβέρνησης, για να επιστραφούν τα κειμήλια της Ορθοδοξίας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.

Το 1975 πρόσφερε στην Κύπρο 350 έργα και οι εισπράξεις από την πώλησή τους διατέθηκαν στον δοκιμαζόμενο Κυπριακό λαό.

Ήταν ο μοναδικός καλλιτέχνης στην ιστορία, που παρουσίασε ζωντανό μπαλέτο με τη Λιλιάνα Κόζι και τον Μαρινέλ Στεφανέσκου, με θέμα «Τα Πάθη του Χριστού» στην έδρα του Βατικανού, το οποίο παρακολούθησαν εκατοντάδες καρδινάλιοι απ’ όλον τον κόσμο. Επίσης έχει συνεργασθεί με τον Ρουντόλφ Νουρέγιεφ και άλλους διάσημους, σε διάφορα ανεβάσματα.

Το ταλέντο του και η μεγάλη του προσφορά έχουν αναγνωρισθεί τόσο από προσωπικότητες του καλλιτεχνικού και του πολιτικού κόσμου, όσο και από τους κριτικούς.

Πολλοί ποιητές ανά τον κόσμο και μεταξύ αυτών ο Νίκος Βλαστάρης, ο Μάρκο Μπρούνι, η Άννα Μενότσι , ο Λετέριο Ριζιτάνο, ο Εττόρε Ντελ Άννα, αλλά και η μεγάλη Ιταλίδα ηθοποιός και ποιήτρια Άννα Μανιάνι, του έχουν αφιερώσει ποιήματά τους, εξυμνώντας το ταλέντο του και τον αγώνα του για την επικράτηση της παγκόσμιας Ειρήνης.

Καλλιτέχνες και κριτικοί από όλον τον κόσμο του αφιέρωσαν κολακευτικά σχόλια όπως ο Τζόρτζιο Ντε Κίρικο, ο Σαλβαδόρ Νταλί, ο Πάμπλο Πικάσσο, ο Φράνκο Σόλμι, αλλά και ο διάσημος κριτικός Τζούλιο Κάρλο Αργκάν, παρομοίασαν τον Βασίλη Χαλκιδιώτη με τον Σοφοκλή, τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα, τον Γκαίτε και τον Σβένσερ.

Ο παγκόσμιος Τύπος ασχολήθηκε μαζί του επανειλημμένα και η δουλειά του προβλήθηκε ιδιαίτερα από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους, που ασχολούνται με καλλιτεχνικές εκδόσεις, όπως οι: Bolaffi, Quadrato, Montatori Editors, Incontri Grafici, Centro Diffusione Arte, Rizzoli Editors, Due Torri, S.R.L., Panaro, Melissa, Iolkos, Rusconi Editors, Casa Editrice Alba, IDAF, instituto per la Diffusione delle Arti Figurative, Bucati Editors, και πολλοί άλλοι.

Πλήθος μεταλλίων τού έχουν απονεμηθεί από μεγάλες προσωπικότητες για την προσφορά του στην Τέχνη και τον αγώνα του για την Ειρήνη. Μεταξύ των άλλων, του απoνεμήθηκαν ο Μεγαλόσταυρος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών και Κοινωνικής Πρόνοιας της Ρώμης, το Νόμπελ Ζωγραφικής το 1987, το Κύπελλο του Υπουργικού Συμβουλίου του Ιταλικού Κράτους, το Όσκαρ του Σαν Μαρίνο, το Μεγάλο Βραβείο των Ιατρών Καλλιτεχνών, το βραβείο Μπιενάλε της Βενετίας, το Όσκαρ Ευρώπης στην 3η Διεθνή Έκθεση Ζωγραφικής και Γλυπτικής, το Μετάλλιο της Εκκλησίας του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, κατά την διάρκεια της επισκέψεώς του στην Μόσχα και το παράσημο της Στρατιωτικής Αεροπορίας της Ιταλίας.

Ακόμα, υπήρξε επίτιμος πρόεδρος της πρώτης ελεύθερης εφημερίδας του κράτους της Ρουμανίας «Drapelul», επίτιμος πρόεδρος του Club Ferrari, ενώ έχει βραβευθεί από τον Ιταλικό Ερυθρό Σταυρό.

Αρκετοί διάσημοι ζωγράφοι φιλοτέχνησαν το πορτρέτο του και του το δώρισαν για την προσωπική του συλλογή. Προσωπογραφίες του βρίσκονται σε διάφορες τοιχογραφίες γνωστών ανά τον κόσμο καταστημάτων, παρουσιάζοντάς τον ως αρχαίο Έλληνα, ενώ αρκετοί δρόμοι και μουσεία φέρουν το όνομά του. Επίσης, είχαν συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός υπογραφών από όλα τα μέρη του κόσμου και τον πρότειναν για το Νόμπελ Ειρήνης.

Ο Βασίλης Χαλκιδιώτης – Τριανταφύλλου, ήταν ένας σπουδαίος επιστήμονας και καλλιτέχνης του αιώνα μας. Πλήθος προσωπικοτήτων τον εξύμνησαν μέσω των ποιημάτων και σχολίων τους, αλλά τα λόγια της αείμνηστης και αγαπημένης του μητέρας, Πολυξένης Τριανταφύλλου, αναδεικνύουν καλύτερα το ταλέντο του και τις αρετές του χαρακτήρα του.

« …Σαν άγριες καταιγίδες τα έργα σου θα συντρίβουν την τυφλή ανθρωπότητα.

Μάχεσαι για την Ειρήνη. Θέλεις τον κόσμο ενωμένο. Παρουσιάζεις τον θάνατο, για να δόσεις αξίες της ζωής, την ζούγκλα, όπου άγρια θηρία θα κάνουν χορούς θανάτου

Εσύ προχωρώντας χαϊδεύεις την φωτιά. Χαϊδεύοντας τη σβήνεις. Στο βάδισμά σου η ζωή ονομάζεται Ειρήνη, Γαλήνη και Ανθρωπότης ενωμένη » . (Έτος 1960) .